Για στριγκάκι στα jumbo
Χρόνια κρίσης. Χρόνια ανακατατάξεων. Τόση διαδρομή για τις ψυχές μας. Για τις ψυχές τους. Ανταλλάξτε το βλέμμα μας με των παιδιών. Δείτε μας μέσα από τα μάτια τους. Μυρίστε μας από τις μύτες τους. Πώς βρωμάει η ανασφάλεια, ο θυμός, το αδιέξοδο. Πώς σκυλοβρωμάει η ξιπασιά όταν εξατμίζεται… Μια αγκαλιά ρε πούστη μου…Ίσως τελικά όλοι….Ένα αρκουδάκι αναζητούμε. Ρέα Βιτάλη Καλέ τι στριγκάκια είναι αυτά! Τι σoυτιέν! Τι body! Τι κόκκινα, τι σατέν, τι χνούδια και φτερά, τι φτερά και πούπουλα, τι τρύπες, τι καρφιά, τι καρδιές, τι στρας. Πώς το έλεγε εκείνο το σκυλοτράγουδο «Βρήκες το ευαίσθητο σημείο μου κι αυτό είναι μείον μου κι αυτό είναι μείον μου (δις για καλύτερη εμπέδωση)». Πηγαινοέρχομαι στον διάδρομο. Ψάχνω για μαστίγιο, νάχω κάτι πρόχειρο στα χέρια, με το μαύρο, μέσα στο καρφί body. Για στριγκάκι στα Jumbo. Εξοικειωθείτε γλυκά μου νυμφίδια και κατακαημένες ένκαβλες μάνες με τα εκατοντάποντα. Ίσως σας αξιώσει ο Θεός των παιχνιδιών να κοσμήσετε την τηλεό...